دانشگاه امام صادق علیه‌السلام پژوهش‌نامه حقوق اسلامی 2251-9858 16 2 2016 02 20 A critical study of the obligation of states to respect the freedom of workers’ and employers’ associations مطالعه انتقادی الزام دولت‌ها به رعایت آزادی انجمن‌های کارگری و کارفرمایی 5 21 1819 10.30497/law.2016.1819 FA ولی رستمی 0009-0009-2176-3211 حمیدرضا سلیمی Journal Article 2015 12 22 Since 1948, the ILO has taken measures to promote and protect freedom of association and the obligations of governments to respect the rights and freedoms of unions. However, some of these measures have been consistently opposed by governments. The purpose of this paper is to criticize the approach and basis of the ILO in obligating governments to respect freedom of association. The ILO is based on the doctrine of implied powers and has interpreted its constitution in accordance with its goals and objectives, thereby establishing the Committee on Freedom of Association. This action of the ILO is in contrast to the 1969 Vienna Convention. The doctrine of originality should be placed on the interpretation of the constitution, and the constitution should be given a restricted interpretation. The basic nature of freedom of association is a human right, and if we analyze it in this regard, public order will restrict its scope of application in practice. سازمان بین‌المللی کار از سال ۱۹۴۸ اقداماتی در جهت ترویج و حمایت از آزادی انجمن و الزام دولت‌ها به رعایت آن انجام داده است، اما برخی از این اقدامات همواره با مخالفت دولت‌ها روبه‌رو شده است. هدف این مقاله، نقد رویکرد و مبانی سازمان بین‌المللی کار در الزام دولت‌ها به رعایت آزادی انجمن است. این سازمان با استناد به دکترین اختیارات ضمنی، اساسنامه خود را بر پایه اهداف و مقاصد تفسیر کرده و نهادهای نظارتی ویژه‌ای برای آزادی انجمن تأسیس نموده است؛ در حالی‌که این اقدام با مفاد کنوانسیون ۱۹۶۹ وین مغایرت دارد. بر این اساس، دکترین اصالت اراده باید مبنای تفسیر اساسنامه قرار گیرد و از آن تفسیری مضیق ارائه شود. ماهیت اصلی آزادی انجمن، ماهیتی حقوق بشری است که اگر از این منظر مورد تحلیل قرار گیرد، نظم عمومی می‌تواند قلمرو اجرایی آن را در عمل محدود کند. همچنین، حقوق بین‌الملل عرفی نیز نمی‌تواند مبنایی برای الزام کشورها به رعایت آزادی انجمن قرار گیرد. https://ilr.isu.ac.ir/article_1819_8425689ba1291cbde537446d3afa74ea.pdf